Muzyczne okno na świat. Magazyn "Non Stop" (1972-1990)
Ładowanie...
Data
2025
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Wydawnictwo PETRUS
Abstrakt
Monografia „Muzyczne okno na świat. Magazyn «Non Stop»” opowiada historię legendarnego miesięcznika wydawanego w latach 1972–1990 jako dodatek do „Tygodnika Demokratycznego”, który odegrał wyjątkową rolę w polskiej kulturze muzycznej, stając się swoistym barometrem epoki PRL oraz okresu transformacji ustrojowej. Publikacja prezentuje pismo jako medium czujnie odzwierciedlające przemiany społeczne, polityczne i kulturowe, a zarazem jako kluczową przestrzeń rozwoju nowoczesnego dziennikarstwa muzycznego. Szczególny nacisk położono na analizę gatunków dziennikarskich, takich jak recenzje, wywiady, felietony czy reportaże, które kształtowały sposób opowiadania o muzyce. „Non Stop” ukazany zostaje jako laboratorium form, w którym estetyka tekstu była równie istotna jak jego treść. Dzięki analizie pełnego zasobu – 217 wydań magazynu, dokumentów archiwalnych z Archiwum Akt Nowych (w tym akt cenzury) oraz wywiadów pogłębionych z redaktorami i współpracownikami magazynu – praca odsłania kulisy negocjowania granic wolności słowa i strategii przybliżania czytelnikom zachodnich trendów muzycznych. Wnioski z badań wskazują, że „Non Stop” zajmował pozycję pomostową między oficjalną prasą specjalistyczną a oddolnymi fanzinami, łącząc pluralistyczną treść (od rocka i jazzu po heavy metal) z funkcjami edukacyjną i wspólnototwórczą. Magazyn pełnił funkcję przewodnika po globalnej kulturze w warunkach izolacji informacyjnej, stając się medium pokoleniowym kształtującym tożsamość młodzieży i budującym kapitał kulturowy pod wolną prasę po 1989 roku. Publikacja łączy perspektywy medioznawczą, historyczną i kulturoznawczą, pozostając przystępną również dla czytelników spoza środowiska akademickiego.
The monograph “A Musical Window on the World: Non Stop Magazine” tells the story of the legendary monthly magazine, published between 1972 and 1990 as a supplement to “Tygodnik Demokratyczny” (“Democratic Weekly”), which played a unique role in Polish musical culture, becoming a kind of barometer of the communist era and the period of political transformation. The publication presents the magazine as a medium that vigilantly reflected social, political and cultural changes, and at the same time as a key space for the development of modern music journalism. Particular emphasis is placed on analysing journalistic genres such as reviews, interviews, columns and reportages, which shaped the discussion of music. Non Stop is presented as a laboratory of forms, in which the aesthetics of the text were as important as its content. Through an analysis of the entire collection of 217 issues of the magazine, archival documents from the New Files Archive (including censorship files), and in-depth interviews with editors and contributors, the monograph unveils the behind-the-scenes negotiations surrounding freedom of speech and the strategy employed to introduce Western music trends to readers. The research findings suggest that Non Stop acted as a bridge between the official specialist press and grassroots fanzines. It combined diverse content, ranging from rock and jazz to heavy metal, with an educational and community-building function. In conditions of information isolation, the magazine served as a guide to global culture, becoming a generational medium that shaped the identity of young people and built cultural capital for the free press after 1989. It combines media studies with historical and cultural perspectives while remaining accessible to readers outside the academic community.
The monograph “A Musical Window on the World: Non Stop Magazine” tells the story of the legendary monthly magazine, published between 1972 and 1990 as a supplement to “Tygodnik Demokratyczny” (“Democratic Weekly”), which played a unique role in Polish musical culture, becoming a kind of barometer of the communist era and the period of political transformation. The publication presents the magazine as a medium that vigilantly reflected social, political and cultural changes, and at the same time as a key space for the development of modern music journalism. Particular emphasis is placed on analysing journalistic genres such as reviews, interviews, columns and reportages, which shaped the discussion of music. Non Stop is presented as a laboratory of forms, in which the aesthetics of the text were as important as its content. Through an analysis of the entire collection of 217 issues of the magazine, archival documents from the New Files Archive (including censorship files), and in-depth interviews with editors and contributors, the monograph unveils the behind-the-scenes negotiations surrounding freedom of speech and the strategy employed to introduce Western music trends to readers. The research findings suggest that Non Stop acted as a bridge between the official specialist press and grassroots fanzines. It combined diverse content, ranging from rock and jazz to heavy metal, with an educational and community-building function. In conditions of information isolation, the magazine served as a guide to global culture, becoming a generational medium that shaped the identity of young people and built cultural capital for the free press after 1989. It combines media studies with historical and cultural perspectives while remaining accessible to readers outside the academic community.
Opis
Słowa kluczowe
Cytowanie
Seria
Osoba i Media; 15