Zbiory w Repozytorium
Przeszukaj kolekcje
Najnowsze publikacje
Pozycja
Dialog Kościoła ze światem w świetle antropologii Soboru Watykańskiego II
(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2026) Wąsek, Damian
Artykuł podejmuje analizę dialogu Kościoła ze światem w perspektywie antropologii Soboru Watykańskiego II. Punktem wyjścia jest teza, że dialog nie stanowi jedynie strategii komunikacyjnej ani duszpasterskiego dodatku do nauczania doktrynalnego, lecz wynika bezpośrednio z soborowej wizji Objawienia oraz integralnej, chrystocentrycznej antropologii chrześcijańskiej. W oparciu o analizę Konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes, a także wybranych dokumentów soborowych i encykliki Ecclesiam suam Pawła VI, autor ukazuje teologiczne fundamenty dialogu jako konsekwencji
godności osoby ludzkiej, jej powołania do transcendencji oraz społecznego charakteru ludzkiej egzystencji. W dalszej części artykułu wskazane zostają implikacje tej antropologii dla rozumienia misji Kościoła wobec świata, w tym dla interpretacji znaków czasu, obrony praw człowieka, humanizacji rzeczywistości doczesnej oraz zaangażowania na rzecz pokoju i solidarności. Całość prowadzi do wniosku, że dialog Kościoła ze światem jest konstytutywnym wymiarem jego misji ewangelizacyjnej, zakorzenionym w logice wcielenia i służby człowiekowi.
Pozycja
Koncepcja rodzenia w myśli Christopha Theobalda. Między eklezjogenezą a duszpasterstwem
(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2026) Sejbuk, Adam
Opracowanie analizuje koncepcję „duszpasterstwa rodzenia” (pastorale d’engendrement), rozwiniętą przez Christopha Theobalda i innych francuskojęzycznych teologów. W kontekście ekskulturacji model ten ujmuje Kościół nie jako instytucję przekazu doktryny, lecz jako przestrzeń rodzenia się wiary – wydarzenia osobistego i relacyjnego. Celem jest syntetyczne przedstawienie teologicznych podstaw tej propozycji oraz jej znaczenia dla współczesnej ewangelizacji. Metodą pracy jest krytyczna, systematyzująca analiza wybranych tekstów źródłowych (m.in. Éduarda Pousseta, Philippe’a
Bacqa), uwzględniająca zarówno kontekst socjologiczny ekskulturacji, jak i inspiracje Soboru Watykańskiego II. W centrum refleksji znajduje się przekonanie, że Ewangelia stanowi zasadę genezy Kościoła, a duszpasterstwo polega na tworzeniu warunków, w których Bóg rodzi wiarę w wolnych i relacyjnych podmiotach (capax Dei). Model ten podkreśla prymat Słowa Bożego, wspólnotowe czytanie Pisma oraz nieustanną eklezjogenezę dokonującą się w konkretnych kontekstach życia.
Pozycja
Dynamika eklezjogenezy a duchowa płodność Kościoła
(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2026) Napiórkowski, Andrzej
Artykuł analizuje związek między eklezjogenezą, rozumianą jako wieloetapowy proces powstawania Kościoła – od zamysłu Trójcy Świętej, przez Wcielenie, Krzyż i Zmartwychwstanie, po Pięćdziesiątnicę a jego duchową płodnością. Podkreśla, że płodność Kościoła – ujmowana jako idea oblubieńcza, macierzyńska – spełnia się w zdolności do rodzenia nowych dzieci Bożych, co dokonuje się przez chrzest, Eucharystię i inne sakramenty i sakramentalia. Płodność owocuje wewnętrzną odnową chrześcijan i ich misyjnym zaangażowaniem. Płodność Kościoła nie jest zaledwie skutkiem jego istnienia, lecz konstytutywnym wymiarem jego fundacji i natury, co zakorzenione jest w akcie założycielskim Trójcy Świętej i nieustannie ożywiane przez Ducha Świętego. Autor krytykuje ponadto redukowanie powstawania Kościoła wyłącznie do chwili Zesłania Ducha Świętego. Wykorzystując metodę historyczno-teologiczną i analityczno-syntetyczną pokazuje, że zrozumienie związku eklezjogenezy i eklezjalnej płodności wyjaśnia zdolność Kościoła do jego permanentnej rewitalizacji mimo kryzysów współczesnych.
Pozycja
Kościół, który (nie) umiera. Eklezjologiczne inspiracje z twórczości Oto Mádra
(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2026) Huspeková, Tereza
Niniejszy rozdział przedstawia główne wątki eklezjologiczne obecne w twórczości czeskiego teologa Oto Mádra (1917–2011), ukazując ich znaczenie jako możliwego źródła inspiracji dla współczesnej refleksji nad naturą i misją Kościoła. Punktem odniesienia jest doświadczenie czeskiego „Kościoła podziemnego” oraz charakterystyczna dla Mádra teologia „Kościoła, który (nie) umiera”, akcentująca duchową żywotność, zakorzenienie w działaniu Ducha Świętego oraz niezależność od zewnętrznych uwarunkowań historycznych i społecznych. Tekst ma na celu rekonstrukcję zasadniczych elementów tej wizji eklezjologicznej oraz ukazanie ich teologicznego znaczenia. Pierwsza część opisuje kontekst historyczny i biograficzny refleksji Mádra. Druga część omawia kluczowe aspekty jego „teologii Kościoła umierającego”. Trzecia część pokazuje wybrane intuicje jego myśli, które mogą stanowić inspirację dla interpretacji współczesnej sytuacji Kościoła oraz dla pogłębionego rozumienia jego tożsamości i misji.
Pozycja
Rodzenie się Kościoła
(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2026) Napiórkowski, Andrzej
Publikacja Rodzenie się Kościoła stanowi teologiczną refleksję nad dynamiczną naturą Kościoła ujmowanego w perspektywie Ecclesia semper nascens. Autorzy podejmują zagadnienie eklezjogenezy, ukazując Kościół jako rzeczywistość nieustannie rodzącą się w historii poprzez działanie Trójjedynego Boga, szczególnie w wydarzeniu paschalnym Chrystusa oraz w mocy Ducha Świętego. Analiza obejmuje sakramentalny, wspólnotowy i historyczny wymiar powstawania Kościoła, a także jego macierzyński charakter i zdolność do odnowy w kontekście współczesnych przemian kulturowych i społecznych. Szczególną uwagę poświęcono roli liturgii, wspólnot lokalnych oraz świadectwa wierzących jako przestrzeni współczesnej eklezjogenezy. Publikacja ukazuje Kościół jako rzeczywistość dynamiczną, zakorzenioną w misterium zbawienia, a jednocześnie otwartą na wyzwania współczesności.