Dialog Kościoła ze światem w świetle antropologii Soboru Watykańskiego II

Uproszczony widok
dc.contributor.authorWąsek, Damian
dc.date.accessioned2026-08-12T12:42:18Z
dc.date.available2026-08-12T12:42:18Z
dc.date.issued2026
dc.description.abstractArtykuł podejmuje analizę dialogu Kościoła ze światem w perspektywie antropologii Soboru Watykańskiego II. Punktem wyjścia jest teza, że dialog nie stanowi jedynie strategii komunikacyjnej ani duszpasterskiego dodatku do nauczania doktrynalnego, lecz wynika bezpośrednio z soborowej wizji Objawienia oraz integralnej, chrystocentrycznej antropologii chrześcijańskiej. W oparciu o analizę Konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes, a także wybranych dokumentów soborowych i encykliki Ecclesiam suam Pawła VI, autor ukazuje teologiczne fundamenty dialogu jako konsekwencji godności osoby ludzkiej, jej powołania do transcendencji oraz społecznego charakteru ludzkiej egzystencji. W dalszej części artykułu wskazane zostają implikacje tej antropologii dla rozumienia misji Kościoła wobec świata, w tym dla interpretacji znaków czasu, obrony praw człowieka, humanizacji rzeczywistości doczesnej oraz zaangażowania na rzecz pokoju i solidarności. Całość prowadzi do wniosku, że dialog Kościoła ze światem jest konstytutywnym wymiarem jego misji ewangelizacyjnej, zakorzenionym w logice wcielenia i służby człowiekowi.pl
dc.description.abstract The a rticle e xamines the dialogue b etween the Church and the modern world in light of the anthropological vision of the Second Vatican Council. Its starting point is the claim that dialogue is neither merely a communicative strategy nor a pastoral supplement to doctrinal teaching, but rather a direct consequence of the conciliar understanding of Revelation and of an integral, Christocentric Christian anthropology. Drawing primarily on an analysis of the Pastoral Constitution Gaudium et spes, as well as selected conciliar documents and Pope Paul VI’s encyclical Ecclesiam suam, the author outlines the theological foundations of dialogue rooted in the dignity of the human person, humanity’s openness to transcendence, and the social nature of human existence. The article further explores the implications of this anthropological framework for the Church’s mission in the world, particularly with regard to the discernment of the signs of the times, the defense of human rights, the humanization of temporal realities, and commitment to peace and solidarity. The s tudy c oncludes that dialogue with the world constitutes a constitutive dimension of the Church’s evangelizing mission, grounded in the logic of the Incarnation and oriented toward the service of the human person.en
dc.description.sponsorshipPublikacja niniejszego rozdziału dofinansowana została ze środków budżetu państwa w ramach programu Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki”, nr projektu PRH/DN/SP/0009/2023/12.
dc.identifier.doihttps://doi.org/10.15633/9788383701394.13
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/123456789/961
dc.language.isopl
dc.publisherUniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
dc.relation.ispartofRodzenie się Kościoła, red. Andrzej A. Napiórkowski OSPPE, Adam Sejbuk CM, Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, Kraków 2026, s. 175-295
dc.rightsAttribution 4.0 Internationalen
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
dc.subjectSobór Watykański II
dc.subjectdialog Kościoła ze światem
dc.subjectantropologia teologiczna
dc.subjectGaudium et spes
dc.subjectgodność osoby ludzkiej
dc.subjectchrystocentryzm
dc.subjectmisja Kościoła
dc.titleDialog Kościoła ze światem w świetle antropologii Soboru Watykańskiego II
dc.title.alternativeThe Church’s dialogue with the world in the light of the anthropology of the Second Vatican Council
dc.typebookPart
Pliki
Kolekcje
Rozdziały w monografiach