Terapeutyczny wymiar spotkania według Antoniego Kępińskiego
Ładowanie...
Data
2025
Autorzy
Tytuł czasopisma
ISSN czasopisma
Tytuł tomu
Wydawca
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Naukowe
Abstrakt
Dialogiczna koncepcja osoby, sięgająca korzeniami filozofii spotkania, stanowi antropologiczne tło zarówno praktyki, jak i koncepcji teoretycznej Antoniego Kępińskiego, wybitnego psychiatry, psychoterapeuty i humanisty. Wielokrotnie w swoich pracach podkreśla on rolę relacji między lekarzem/terapeutą a pacjentem jako znaczącego czynnika w procesie terapeutycznym. W artykule zostały scharakteryzowane wybrane cechy relacji psychoterapeutycznej w oparciu o myśl Kępińskiego. Nakreślono także zasadnicze postulaty Kępińskiego dotyczące tego szczególnego rodzaju kontaktu międzyludzkiego, jakim jest relacja lekarz – pacjent, odnosząc je do psychoterapii. Celem artykułu jest nie tylko zarysowanie teoretycznych podstaw, ale również wskazanie na praktyczną wartość tych idei w kontekście psychoterapeutycznym, pedagogicznym oraz wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia ze spotkaniem między ludźmi.
The dialogical concept of the person with its roots in the philosophy of encounter is the anthropological background of both the practice and theoretical concept of Antoni Kępiński, an eminent psychiatrist, psychotherapist and humanist. Repeatedly in his works he emphasises the role of the relationship between doctor/therapist and patient as a significant factor in the therapeutic process. The article characterises selected features of the psychotherapeutic relationship based on Kępiński’s thought. Kępiński’s fundamental postulates regarding this particular type of interpersonal contact, which is the doctor-patient relationship, are also outlined, relating them to psychotherapy. The aim of the article is not only to outline the theoretical underpinnings, but also to point out the practical value of these ideas in psychotherapeutic and pedagogical contexts, and wherever there is an encounter between people.
The dialogical concept of the person with its roots in the philosophy of encounter is the anthropological background of both the practice and theoretical concept of Antoni Kępiński, an eminent psychiatrist, psychotherapist and humanist. Repeatedly in his works he emphasises the role of the relationship between doctor/therapist and patient as a significant factor in the therapeutic process. The article characterises selected features of the psychotherapeutic relationship based on Kępiński’s thought. Kępiński’s fundamental postulates regarding this particular type of interpersonal contact, which is the doctor-patient relationship, are also outlined, relating them to psychotherapy. The aim of the article is not only to outline the theoretical underpinnings, but also to point out the practical value of these ideas in psychotherapeutic and pedagogical contexts, and wherever there is an encounter between people.