Przeglądaj wg Autor "Mazur, Karolina"
Teraz wyświetlane 1 - 2 z 2
Wyników na stronę
Opcje sortowania
- PozycjaHistoryczny rozwój zasady domniemania niewinności(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2024) Mazur, KarolinaArtykuł omawia zasadę domniemania niewinności, przedstawiając jej definicję, zakres oraz funkcje. Przedstawia historyczny rozwój domniemania niewinności, poczynając od prawa rzymskiego, następnie przez średniowiecze, nowożytność, oświecenie, aż do chwili obecnej. Opisuje proces kształtowania się zasady domniemania niewinności w Polsce przedrozbiorowej, w okresie rozbiorów i po odzyskaniu niepodległości. Autor podkreśla, że polski prawodawca czerpał z dorobku kultury prawnej, co przyniosło pozytywne skutki w postaci uregulowania zasady domniemania niewinności w kodeksie postępowania karnego z 1969 roku (art. 3 § 2) i z 1997 roku (art. 5 § 1), dostosowując je do uregulowań zawartych w aktach prawa międzynarodowego, których Polska jest stroną.
- PozycjaPrawa i obowiązki duchownego w kanonicznym postępowaniu karnym(Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Naukowe, 2023) Mazur, KarolinaRozdział Karoliny Mazur przedstawia w syntetycznej formie status procesowy duchownego w kanonicznym postępowaniu karnym, ukazując jego prawa i obowiązki na tle obowiązujących regulacji kodeksu prawa kanonicznego z 1917 roku oraz kodeksu Jana Pawła II z 1983 roku. Autorka przypomina, że proces karny w Kościele obejmuje dochodzenie wstępne (kan. 1717–1719 KPK z 1983 roku) oraz zasadnicze postępowanie w trybie karno‑administracyjnym i karno‑sądowym (kan. 1720–1728), przy czym w sprawach nieuregulowanych następuje odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów o procesie w ogólności i zwyczajnym procesie spornym, z uwzględnieniem szczególnych norm dotyczących dobra publicznego (kan. 1728 § 1). Wskazuje, że w fazie dochodzenia wstępnego duchowny posiada status podejrzanego, natomiast od wniesienia aktu oskarżenia do prawomocnego rozstrzygnięcia – status oskarżonego, co wiąże się z określonym katalogiem uprawnień, w szczególności prawem do obrony, oraz obowiązków wynikających z wagi zarzucanych czynów, zwłaszcza przestępstw przeciwko obyczajom, w tym nadużyć seksualnych wobec małoletnich, zaliczanych do najcięższych przestępstw w prawie kanonicznym.