Przeglądaj wg Autor "Skonieczny, Piotr"

Teraz wyświetlane 1 - 3 z 3
  • Miniatura
    Pozycja
    Aborcja w ustawodawstwie karnym papieża Franciszka (I): „ratio legis”, czyli dobro prawnie chronione oraz znamię sprawcy przestępstwa
    (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie, 2025) Skonieczny, Piotr
    W pierwszym artykule serii autor zajmuje się ratio legis theologica (II.) oraz znamieniem sprawcy przestępstwa (III.). Wskazuje na aktualność zagadnienia, chociaż sam przepis łaciński w wyniku reformy prawa karnego papieża Franciszka zachował dotychczasowe brzmienie (I.). Nastąpiła jednak zmiana systematyki tego przestępstwa w kodeksie łacińskim poprzez dodanie nowego § 3 do kan. 1397 CIC 2021 odnośnie do odpowiedzialności duchownych (II.2.). W ten sposób podkreślono niezmienną „ratio legis theologica” ochrony życia ludzkiego w ustawodawstwie karnym Kościoła (II.1.). Autor krytykuje wszakże brak podobnej ochrony życia w sytuacji eutanazji i wspomaganego samobójstwa, chociaż w obydwu tych przypadkach – i w poczęciu, i w naturalnej śmierci – chodzi o to samo dobro prawne (II.3.). Zdaniem autora jest jasne, że aborcja kanoniczna jest przestępstwem powszechnym (III.1.). Jednakże zaostrzając karę za aborcję dla duchownych, ustawodawca kościelny wprowadził także w prawie karnym łacińskim typ kwalifikowany przestępstwa aborcji (III.3.). Autor wyraża ubolewanie, że przy okazji reformy nie przywrócono w opisie czynu wyrażenia matre non excepta z kan. 2350 § 1 CIC 1917. Na tle ustawodawstw świeckich byłoby bowiem wskazane wyraźne uregulowanie kwestii kanoniczno-karnej odpowiedzialności matki (III.2.).
  • Miniatura
    Pozycja
    Podstawy kanonicznego prawa karnego materialnego. Zarys wykładu na podstawie części I księgi VI kodeksu prawa kanonicznego papieża Franciszka
    (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Naukowe, 2023) Skonieczny, Piotr
    Rozdział o. Piotra Skoniecznego OP stanowi syntetyczne wprowadzenie do kanonicznego prawa karnego materialnego po reformie księgi VI kodeksu prawa kanonicznego dokonanej konstytucją apostolską „Pascite gregem Dei” z 23 maja 2021 roku. Autor nie podejmuje się omówienia wszystkich kanonów znowelizowanej księgi, jego celem jest raczej wskazanie najważniejszych założeń i zasad konstytuujących istotę kluczowych instytucji. Rezygnuje więc z części szczegółowej na rzecz spójnej wizji ogólnej, która ma ułatwić dalsze, indywidualne studium. Tekst, pisany także z myślą o prawnikach świeckich, zawiera uwagi prawno‑porównawcze oraz opiera się na subiektywnie dobranej literaturze, w większości polskojęzycznej i powstałej już pod rządami zreformowanego kodeksu. Zarys prezentuje rudymenty prawa karnego kanonicznego w klasycznym porządku: naukę o źródłach prawa karnego, naukę o przestępstwie kanonicznym oraz naukę o karze kanonicznej – w ogólności i w szczególności – ukazując ich znaczenie dla zrozumienia nowego modelu odpowiedzialności karnej w Kościele.
  • Miniatura
    Pozycja
    Sankcje karne i środki zapobiegawcze w kontekście kan. 1398 CIC z 2021 roku
    (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Naukowe, 2023) Skonieczny, Piotr
    Rozdział autorstwa o. Piotra Skoniecznego OP omawia wachlarz sankcji karnych i środków zapobiegawczych przewidzianych w prawie kanonicznym wobec duchownych, którzy dopuścili się przestępstw przeciwko VI przykazaniu Dekalogu z małoletnimi, o których mówi kan. 1398 CIC z 2021 roku. Autor przedstawia je etapowo: najpierw karne środki zaradcze (upomnienie, nagana, nakaz karny, nadzór), następnie sankcje dyscyplinarne, dalej – szczegółowo omówione środki zapobiegawcze z kan. 1722 CIC z 1983 roku, a na końcu same kary odsyłające do ogólnych przepisów o karach kanonicznych. Podkreśla, że na każdym z tych poziomów przełożony kościelny powinien kierować się dyrektywą z kan. 1311 § 2 CIC z 2021 roku, tj. troską o dobro wspólnoty i poszczególnych wiernych, w tym pokrzywdzonych, nie unikając stosowania kar jako ultima ratio, ale zawsze z myślą o przywróceniu sprawiedliwości, poprawie sprawcy i naprawieniu zgorszenia. Rozdział rozróżnia także terminologicznie „sankcje karne” (sanctiones poenales), których zakres jest szerszy, od samych „kar” (poenae), co ma znaczenie dla prawidłowego doboru środków reakcji na najcięższe przestępstwa.