Przeglądaj wg Autor "Seemann-Majorek, Anna"

Teraz wyświetlane 1 - 4 z 4
  • Miniatura
    Pozycja
    Aktywność działaczy sektora rodzinnej pieczy zastępczej na portalach społecznościowych
    (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Naukowe, 2025) Seemann-Majorek, Anna
    Piecza zastępcza jest jednym z podstawowych zagadnień poruszanych przez badaczy pracy socjalnej. Celem niniejszego rozdziału jest analiza aktywności osób związanych z rodzinnym systemem pieczy zastępczej na wybranych portalach społecznościowych. Ponieważ media społecznościowe stają się coraz bardziej popularnym i ważnym narzędziem komunikacji dla rodziców zastępczych oraz organizatorów pieczy zastępczej, aktywność ta może stanowić cenne źródło wiedzy na temat stanu, kondycji, aktualnych potrzeb, problemów i sukcesów osób działających w sektorze rodzinnej pieczy zastępczej. Rozdział podejmuje również kwestię wsparcia, którego poszukują i oczekują, oraz tego, czy faktycznie otrzymują je w przestrzeni wirtualnej.
  • Brak miniatury
    Pozycja
    Perspektywa na rodzinę. Interdyscyplinarne rozważania
    (Wydawnictwo "scriptum", 2025) Goch-Murzyniec, Anna; Seemann-Majorek, Anna
    Z A P O W I E D Ź
  • Brak miniatury
    Pozycja
  • Miniatura
    Pozycja
    Trudności w budowaniu wspólnoty w Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Miechowicach i próby ich przezwyciężania
    (Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie Wydawnictwo Scriptum, 2025) Seemann-Majorek, Anna
    Początki ewangelickiej parafii w Miechowicach sięgają schyłku XIX w. Została ona powołana do życia przez Ostoję Pokoju – instytucję charytatywną, której założycielką i główną fundatorką była Ewa von Tiele-Winckler – córka jednego z najbogatszych arystokratów ówczesnych Prus. Bliskość, rodzinna atmosfera – od samego początku wyróżniały miechowicką wspólnotę. Podejmowane działania służyć miały budowaniu więzi, w których Tiele-Wincklerówna dostrzegała ogromną wartość i znaczenie w procesie resocjalizacji i wychowania. W referacie zostały więc zasygnalizowane idee założycielskie Ostoi Pokoju, historyczne początki parafii, dalsze jej dzieje, aż do czasów współczesnych, kiedy ostatnie zabudowania rozsypywały się na oczach wiernych. Został opisany proces ratowania dziedzictwa architektonicznego i wspólnotowego oraz jego efekt – wykorzystanie odnowionych budynków w odbudowie wspólnoty i metawspólnoty, dla których bliskość, relacyjność i więzi znów stanowią głęboką wartość oraz wyznaczają kierunek w działaniach endo i egzogennych społeczności skupionej wokół zabytkowego kompleksu parafii.